گرمایش با استفاده از تابش مادون قرمز در شرایط خلأ، در مقایسه با استفاده از هوای فشرده: کدام روش برای شما مناسبتر است؟
اگر در زمینه فرآوری نیمههادیها کار میکنید، حتماً با چالشهای مربوط به کنترل دما آشنا هستید. این موضوع میتواند یا کار شما را تسهیل کند، یا باعث اختلال در فرآیند تولید شود. بسیاری از کارخانهها هنوز از روش گرمایش با هوای فشرده استفاده میکنند، اما اخیراً افراد بیشتری به سمت استفاده از گرمایشکنندههای مادون قرمز در شرایط خلأ روی آوردهاند. چرا؟ چون انتظار برای گرم شدن اجسام، زمان زیادی را از بین میبرد.
مشکلات مربوط به هوا
مشکل اینجاست که هوا در انتقال حرارت عملکرد خوبی ندارد. اگر از هوای فشرده استفاده کنید، باید کل محفظه و هوای موجود در آن را گرم کنید تا سطح قطعه کار دمای مناسب را به دست آورد. این روش کند است و باعث اختلال در فرآیند تولید میشود.
تفاوت با تابش مادون قرمز
تابش مادون قرمز مشکلات مربوط به هوا را ندارد؛ چرا که تابش الکترومغناطیسی مستقیماً به سمت سطح قطعه کار ارسال میشود. تفاوت در زمان رسیدن به دمای مورد نظر، نقطه قوت این روش است. در حالی که روش گرمایش با هوای فشرده چند دقیقه طول میکشد تا دمای مورد نظر را به دست آورد، روش تابش مادون قرمز در عرض چند ثانیه این کار را انجام میدهد. این موضوع برای کارخانههایی که حجم تولید بالایی دارند، بسیار مفید است؛ زیرا از این طریق مرحله گرمایش دیگر مانعی برای پیشرفت کار نخواهد بود.
مدیریت شرایط خلأ
وقتی از این روش در شرایط خلأ استفاده میکنید، نیازی به نگرانی درباره اتلاف حرارت نیست. لامپهای تابش مادون قرمز ما طوری طراحی شدهاند که بتوانند مقدار زیادی انرژی را بدون آسیب به خود، منتقل کنند. از آنجایی که انرژی مستقیماً به سمت قطعه کار ارسال میشود، دیوارههای محفظه نیز آسیب کمتری میبینند.
معایب این روش
البته، تابش مادون قرمز راهحل جادویی برای همه مواقع نیست. این روش فقط در صورتی مؤثر است که سطح قطعه کار صاف باشد. اگر قطعات دارای شکلهای عجیب، سوراخهای عمیق یا ساختارهای پیچیده باشند، این روش مؤثر نخواهد بود؛ زیرا تابش مادون قرمز نمیتواند به آن نواحی دسترسی پیدا کند. از سوی دیگر، هوای گرم میتواند به تمام گوشهها و فرورفتگیهای قطعه کار دسترسی پیدا کند.
نتیجهگیری
اگر با ورقهای صاف یا قطعاتی با ساختار یکنواخت کار میکنید، استفاده از تابش مادون قرمز بهترین راه است؛ زیرا این روش بسیار سریع است. اما برای قطعات سهبعدی پیچیده، شاید بهتر باشد از روش ترکیبی استفاده کنید. من همیشه توصیه میکنم قبل از استفاده از این روش، پروفایل حرارتی قطعه کار را بررسی کنید؛ تا در نهایت متوجه نشوید که برای کسب سرعت، یکنواختی قطعه کار را فدا کردهاید.